Šta je u plavoj torbi, Dritane?

134

Kakvi “vjernici” jesu privilegovani da budu unutra i kakve su njihove karakterne osobine pozivam građane da sami procijene

Poslije snimaka iz Cetinjskog manastira, za vrijeme dok je policija, po nalogu Dritana Abazovića i sramne Vlade zasipala goloruke građane suzavcem, šok-bombama, gumenim mecima i ostalim hemijskim sredstvima, kod onih koji su bili u našoj svetinji događaji u kojima ispašta nedužni narod jer se pobunio zbog zla koje je snašlo Crnu Goru, takva upotreba sile izaziva ruganje i podsmijavanje uz opaske “ajde sad evivajte”, “nema više eviva” i sl.

Sami čin snimanja nad takvim događajem i to sa krova našeg svetog manastira najbolje opisuje i karakteriše same aktere snimka. Ja sam dolaskom na Cetinje uoči mirnog građanskog protesta, naravno, osjećala potrebu da uđem u manastir i to sam i ucinila četvrtog septembra nešto prije dvanaest časova.

Pri prilasku manastiru skamenila me je činjenica da do istog dolazim kroz kordon policije, da čujem građane koji se žučno raspravljaju jer im se ograđuje dvorišta i sami prilaze kućama, jer se terase ugostiteljskih objekata takođe ograđjuju i pri samom prilasku manastiru najveći šok je to što službenici policije Crne Gore postavljaju metalne ograde kako bi ogradili manastir. To u meni izaziva revolt, ali i dalje sam mirna. Nadam se da do ustoličenja pored nas toliko koji se protivimo da se ono sprovede u Cetinjskom manastiru, ipak neće doći.

Da će se na volju naroda izmjestiti sa Cetinja. Nastavljamo hodajući dalje i nailazimo na kakve poglede onih koji su tu da “obezbijede” manastir, osjećam se krajnje neprijatno i nesigurno. Na sve podsjećanju sem na vjerujući narod koji je tu na ispomoći u manastiru. Na meni i Marjanu majce s likom svetog Petra Cetinjskog, a pogledi usmjereni ka nama su tako neprijateljski da kao da je na majcama sotona.

Prilazim stepenicama i iz opšte nesigurnosti jer ne znam kakve ću likove sresti unutra, kad su ovakvi ispred, odlučila sam da snimam. I zbilja snimak nijesam imala namjeru širiti, ali kad sam pogledala one snimljene sa krova manastira ne mogu, a da ne predstavim likove koji su toga dana boravili u manastiru.

Kakvi “vjernici” jesu privilegovani da budu unutra i kakve su njihove karakterne osobine pozivam građane da sami procijene. Poseban osvrt na to kakvo im je ponašanje i šta sve čine, a nalaze se na svetom mjestu. Ali upravo ovo je slika i prilika “vjernika” rođenih u vrijeme litija koje su bile sve sem vjerski čin. Takvi su zarobili prostorije manastira dok se slobodnim građanima onemogućuje prilaz.




Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *